——————-

Dlaczego kobieta ma o jeden zwój mózgowy więcej od konia?

Żeby zmywając podłogę w kuchni, nie napiła się wody z wiadra.

———————

Ilu potrzeba szowinistów aby wkręcić żarówkę?

Żadnego, niech szmata zmywa po ciemku.

———————-

W jaki sposób można kobiecy mózg doprowadzić do wielkości zielonego groszku?
Mocno nadmuchać.

———————–

Na rynku pojawiła się viagra dla kobiet w postaci kremu. Należy ją sobie łagodnie wsmarować w stopy. Podobno dzieki temu można dłużej stać w kuchni, nie męcząc się…

———————–

Większość narzeczeństw kończy się pomyślnie, ale są też takie, które prowadzą do małżeństwa.

Wracając jednak do tematu, to postaram się co tydzień (tak w okolicach weekendu) zamieścić jakieś dowcipy z serii – szowinizm to piękna rzecz. To zaczynamy

Jaka jest różnica między seksem z żoną, a seksem z kochanką?
Taka jak między polowaniem, a świniobiciem.

——-

- Czy kobieta po 60-tce może mieć prostopadły do ciała biust?
- Tak, jak zmywa podłogę.

——

Kumpel do kumpla:
- Dlaczego Ty do swojej żony mówisz flanelciu?
- Bo to takie zdrobnienie…
- Zdrobnienie? Od czego?
- Od: „Ty szmato”.

Jutro albo pojutrze dodam kolejny wpis, także “Stay tuned!”

Należy traktować z dużym przymrużeniem oka. Powtarzam dużym! Jakoś tak mam, że nie lubię pisać (robić) o czymś następnym nie dokańczając czegoś co zacząłem wcześniej. Tak mam z pisaniem nie tylko postów na blogu ale i programów – czyt. ciężko mi cokolwiek konkretnego sklecić. No ale to tak słowem wstępu.

Nawiązując zaś do tytułu wpisu opiszę teraz jak w trakcie tych 2 tygodni we Włoszech odebrałem ten kraj.

Turystycznie Włochy to kraj idealny – no może prawie idealny. Wszędzie góry, wszędzie morze no i przede wszystkim wszędzie ciepło. O ile góry i ciepło mamy w Polsce na przełomie lipca/sierpnia (góry to nawet cały rok!), o tyle tak czystego i tak wspaniałego morza już nie. Cieplutka woda, duże zasolenie = możliwość położenia się na wodzie i leżenia do góry wentlem przez pół godziny. Posprzątane i czyste plaże oddają klimat innego kraju. Pływając słyszało się głownie Włochów, jednak raz odpływając dość daleko usłyszałem piękne zdanie:

-Ty, ale kurwa zimna woda!

i poczułem się tak swojsko. Ale ogólnie cud miód i orzeszki. Szkoda, że Bałtyk nie jest chociaż w takim stopniu czysty.

Pan samochodzik

Kolejną rzeczą, która rzuciła mi się w oczy są samochody. Większość  włochów jeździ tym co w Polsce, z tym że jakieś 10-15 lat młodszym. I mniejszą ilością nabitych kilometrów. Z tej perspektywy Polska pełni rolę złomowiska Europy, gdzie trafiają wyjeżdżone samochody. O tyle głupie, że tam zwykłego rzemieślnika stać na to by kupić samochód z salonu i serwisować go w ASO, zaś u nas aby kupić samochód nowy trzeba raczej zarabiać grubo powyżej średniej krajowej. Zarobki polskie, ceny europejskie

Girls, girls, girls

Najsmutniejszym wątkiem mojej wyprawy były dziewczyny. W odróżnieniu od moich wyobrażeń, większość Włoszek w wieku produkcyjnym wygląda brzydko. Po prostu. Puszyste, bez wdzięku, bez stylu, tak naprawdę to ciężko znaleźć jakiś pozytywny aspekt oprócz opalenizny No może warto wspomnieć, że podczas podróży statkiem trafiły się takie dwie ładne dziewczyny, ale w każdym lesie liściastym ze dwie sosny się zawsze znajdą ;]

Włoskie drogi

Warto wspomnieć również o kulturze kierowców, którzy na normalnych drogach miejskich nigdzie się nie spieszą i z szacunkiem odnoszą się do innych uczestników ruchu. Jazda rowerem nie stanowi już wyzwania jak w Polsce gdy ciężarówka pomknie obok na odległość łokcia, wyprowadzając rowerzystę z równowagi. Od szybkiej jazdy są tam autostrady pozwalające się przemieszczać z należytą prędkością.

Kom Bek

Po dwóch tygodniach trzeba było wracać i podsumowując to chyba najgorsza część wakacji. 40h praktycznie nieprzerwanej jazdy potrafi wykończyć każdego. Na szczęście przez te 2 tygodnie człowiek wypoczął na tyle, że masakry nie było. Dodam, że wracając, w Polsce odwoził nas młody 21-letni kierowca, który optymizmem potrafiłby zarazić każdego. Mnie zaraził na dobre pół roku. Ale to już historia na inną notkę.

The End

Podsumowując – Włochy to jeden z najfajniejszych krajów w których byłem, zarówno pod względem mentalności mieszkańców jak i tamtejszego klimatu i krajobrazu. Jak będę miał możliwość wybiorę się tam chęnie jeszcze nie raz.

Wyjazd

Podróż zaplanowałem na 7 sierpnia, dokładnie na 40 minut po północy. Przyjechał po mnie bus, który miał mnie wraz z siostrą odwieźć do Jasła, skąd następnie wyjechalibyśmy do Włoch. Wszystko byłoby pięknie, gdyby nie jego stan techniczny. A może wypadałoby powiedzieć, brak jakiegokolwiek stanu. Cały pordzewiały, w środku zimno jak cholera (początek sierpnia to już jakieś 16 stopni w nocy) i co najgorsze – w środku trzęsło jak cholera. Pan kierowca zadbał żebym nie zmrużył oczu, a dodatkowo starał się chyba pozbawić mnie, a co najmniej uszkodzić, narządy wewnętrzne. No cholera, różne rzeczy rozumiem, ale żebym podczas jazdy musiał się kurczowo trzymać fotela to wybaczcie Zjechaliśmy kawałek lubelszczyzny i podlasia i ostatecznie dotarliśmy do tego cholernego Jasła na 6:30.

Tam szybka przesiadka do autobusu i przeniesienie bagaży i wyjazd koło godziny 7:10. Autobus dosyć komfortowy – wygodne siedzenia, klimatyzacja, wystarczająco miejsca na nogi – ogólnie bez zastrzeżeń. W Polsce jak to Polsce, drogi jakie są każde widzi, dopiero przy granicy jedzie się po naprawdę równych drogach, których nie można się powstydzić. W międzyczasie zjedliśmy obiad i niedaleko granicy zatrzymała nas straż graniczna. Niby Szengen, niby na dowód – ale dobrze mieć te paszporty. Wizyta bardzo króciutka, raptem 10 minut i jedziemy dalej. Granicę przekraczaliśmy koło godziny 13:30-14 więc po 7 godzinach podróży.

Słowacja

Słowacja to całkiem ciekawy kraj. Bardzo dobre drogi (nie wszędzie, ale też dużo budują), piękna Bratysława i ogólnie bardzo interesujący kraj. Zgoła inny od tego jaki znamy z filmów Hostel (2). Z drugiej strony, wszędzie nie byłem, bo to tylko przejazdem,  więc bazuję na wiedzy zdobytej jedynie  zza szyby autobusu, bo się nie zatrzymywaliśmy. Kraj króciutki, całość przejechaliśmy w około 3-4 godzinki i w Austrii byliśmy około osiemnastej.

Austria

Ta podróż pokazała mi Austrię jako kraj-autostradę, gdyż, jak na nią wjechaliśmy przy wjeździe tak jechaliśmy i jechaliśmy prawie 7 godzin. Ogólnie za dużo to nie widziałem, troche przesypiałem, ale stawaliśmy na paru stacjach przy autostradach i wywnioskowałem, że to kraj ludzi mocno zaradnych – w każdej ubikacji babcia klozetowa, która pobierała stałą opłatę 0,5 euro za skorzystanie z ubikacji. W Polsce i we Włoszech toalety były zazwyczaj darmowe. Ale nie ma co narzekać, toalety były czyste, zadbane i z papierem toaletowym i mydłem. We wcześniej wymienionych krajach to zależy od szczęścia. Jak Austria to i Alpy – pierwszy raz zobaczone pozostają w głowie chyba na zawsze. Aż chce się rzec – widziałem Alpy – mogę umierać Widok niezwykły, tym bardziej zasuwając 100 km/h po autostradzie, znajdującej się między górami. Na koniec panowie zaserwowali nam filmy „Kochaj i tańcz” i „Złoty środek”. Oba raczej średnie, ale czas leciał bardzo szybko i człowiek zrobił się senny. Pod koniec projekcji KiT, zatrzymaliśmy się na stacji i niestety musieliśmy przenieść się do busa, który dopiero miał za zadanie rozwieźć nas w różne części Włoch. O tyle kłopotliwe, że to była godzina 23:40 i spać już się chciało jak cholera. A niech to dunder świśnie!

Włochy

Włochy z podróży pamiętam jak przez mgłę – odwiedzaliśmy głownie małe miasteczka, a większość podróży (przynajmniej początek zaraz potem jak wyjechaliśmy z Alp) przespałem. Ogólnie mocno na plus, z zastrzeżeniem że zrobiło się strasznie gorąco po wyjściu na dwór. Widoki – nieziemskie. Wjazd gdzieś w pizdu wysoko, wąskimi serpentynami to niezłe przeżycie.  Ostatecznie dotarliśmy do celu (czyli miejscowości Chiavari) o 13:30. Jako ostatni, chyba jak zawsze

Podsumowanie

Całą podróż mogę skwitować słowem – przyzwoicie. 36 godzin podróży z czego około 30h jazdy to cholernie dużo czasu. Patrząc na to inaczej, to chyba najtańszy i wygodny sposób na dotarcie bezpośrednio do wyznaczonego miejsca.

Ponarzekać mogę jedynie na:

• pewną panią z dziećmi, które ciągle krzyczały i jęczały, co biorąc pod uwagę czas podróży było dosyć irytujące
• jakość busa który nas dowoził do Jasła
• czas podróży
• i chyba tyle

To w dzisiejszym wpisie tyle, nie chce tworzyć potworków, których przeczytanie w całości zabierze z godzinę i całą podróż rozbijam na poszczególne etapy. Jutro albo pojutrze dodam kolejny wpis, także „Stay tuned!”

Mimo wszystko dam radę. Jedynie szkoda mi wyjeżdżać, bo tutaj mam kolegów, przyjaciół czuję się radośnie i swojsko. I w żadnym wypadku nie narzekam, że spędzam wakacje w domu. Też jest fajnie, nawet trochę bardziej niż fajnie. Z drugiej strony taki wyjazd (dokładniej Włochy) to być może jedyna okazja jaką będę miał w życiu. A któż wie czy będzie kolejny dzień…

Także trzymać się wszyscy, Dwiks odchodzi na dwa tygodnie, żeby powrócić w blasku chwały.

PS. Będę tak 23 sierpnia, więc jak szykuje się jakaś popijawa to dać znać

„Przy 300 na godzinę jedyne co można pobrać z motocyklisty to DNA, żeby ustalić tożsamość. ” – Dwiks

a tak sobie teraz mysle i wiesz co wymyslilem, ze ty chyba sobie pomyslales jakis czas temu jak myslales nad załozeniem bloga, i zeby go tak schowac, bo myslales wtedy ze za jakis czas, jakas znana osoba, a najlepiej wydawca, w przypływie nudów bedzie sobie myslał, o dupie maryny, i w googlach albo innym pierdolniku wpisze dwiks blog i znajdzei twoja jakze barwna historie, i sobie pomysli a chuj co mi szkodzi wydam te wypociny, i zrobisz sie jak jakis drugi potter ten hary czy jak mu tam

Ach ten WieNchu, jak zawsze mnie rozgryzł. Teraz czekam na jakiegoś wydawcę, który naprawdę już nie ma czego drukować i chciałby drukować takie pierdoły.

A tak serio, ten blog jest prowadzony dla mnie i tylko dla mnie, a inspiracją jego powstania był film The Notebook (Pamiętnik), który szczerze polecam. Potem może napiszę jego recenzję

A z koszyka dobrych rad, to z wódek do picia polecam  wódkę Żołądkową Gorzką miętową wytwórni Polmos. Coś pięknego. Niebiosa w podniebieniu, ukojenie w żołądku i przede wszystkim to co łączy wszystkie wódki czyli dobra atmosfera. Do tego za taką cenę?! 18-20 zł i masz wódkę, która posmakuje nawet najbardziej wymagającym smakoszom. Można też pić Finladnie żurawinową, jednak na kieszeń przeciętnego zjadacza chleba to troche droga 35 zł za 0,5l to rozbój w biały dzień. Za jakość się płaci, chociaż w przypadku żołądkowej (polskiej produkcji!) widać, że za tak niewiele można zaoferować tak wiele. Teraz Polska!

Wygląd tego napoju bogów:

Właśnie wczoraj miałem taki sen. Śniło mi się, że jadę ze znajomymi samochodem, ogólnie wesoła atmosfera, wszyscy rozbawieni rozmawiamy ze sobą. I nagle auto wbija się czołowo pod tira. Ciężko aż określić uczucie jakie wtedy odczuwałem, ale było to coś mocno niezwykłego. Chwila bólu, a potem osiągnięcie takiego niespotykanego spokoju. Totalne wyciszenie ciała i umysłu. Ten kto przeżył coś takiego, wie co mam na myśli. Najlepsze, że umarłem, a miałem pełną świadomość tej sytuacji.

Innym razem miałem sen w którym ktoś zabił mnie nożem. Sen mocno psychodeliczny, przewrotny. Nagle z nikąd pojawia się jakiś nożownik i zadaje parę ciosów w okolicach żeber. Odczuwam ból, a potem powoli się wykrwawiam. Gdy uchodzi ze mnie życie, mam odczucia podobne do tego ostatniego snu gdy osiągam ‘wewnętrzne qua’. Potem umieram u kogoś na rękach. Mówie wam, coś pięknego.

Sny, które miałem są genialne i mógłbym je śnić na okrągło. Lekkość bytu, odczuwanie spokoju jakiego nigdy w życiu nie osiągnąłem jest przepiękne (the most prettyful ). Czy to oznacza, że śmierci się nie boję? Raczej nie, ale myślę, że nie ma się czego bać. Jeśli istnieje Bóg, który jest miłością, a jego miłosierdzie nie ma końca to chyba przyjmie człowieka, ktory może i nie chodził do kościoła, ale był dobry. Jeśli za niechodzenie do kościoła czy coś równie bzdurnego miałbym nie iść do raju, to nie chcę znać takiego boga.

Tydzień temu, w niedziele odbył się festyn w Werbkowicach (taka mała urodziwa wioska 12 km od mojej wielkiej mieściny). Całe szczęście udało się zgadać z kolegą z klasy (ach te czasy licealne) i trochę wypiliśmy, pogadaliśmy i ogólnie było bardzo miło, ciekawie i radośnie. W każdym razie wiem gdzie można kupić metę. Tzn. teraz już nie wiem, ale kupowaliśmy. Potem przyjechał jeszcze jeden kolega z wojska (przepustkę dostał, cholera jedna na okrągło dostaje te przepustki) i atmosfera stała się iście rodzinna. Uwielbiam takie balety. Niestety wypiłem coś koło 0,4l vodki i jedno piwko na głowę. Może mniej. Ale kopnęło równie mocno, co dobry ogier. W każdym razie do domu wróciłem przed 4 rano jak słońce witało kolejny dzień.

Potem nastąpił piękny wakacyjny tydzień w którym trzeba było wziąć dupę w troki i dokończyć to co się zaczęło czyli rejestrację na studia. We wtorek udałem się do Lublina w celu podbicia pieczątki, że jestem zdrowy i nadaję się do studiowania (chociaż niekoniecznie jest to zgodne z prawdą) i oddaniem dokumentów. Niestety prawa Murphiego działają w każdym miejscu i o każdym czasie. Po przyjściu do studenckiej przychodni, okazało się, że ktoś bardzo inteligentny wymyślił sobie, że dziennie będą przyjmowac 100 przyszłych studentów. I przychodząc o 10 rano już nie było na co liczyć (bo rejestracja od 7). Bardzo dziwne, bo badanie przebiega mniej więcej na zasadzie wywiadu lekarskiego (czyli czy cię coś boli, a jeśli nie to co) i polega na wydaniu zaświadczenia, że człowiek ma sprawne oczy, ręce i nogi. Ale w kraju absurdów, w którym ktoś wymyśla przepisy nie dla obywatela, ale przeciwko niemu raczej nie powinno dziwić.

Koniec końców udałem się do WOMP położonego kawałek dalej (z buta jakieś 30 minut drogi). Zachodzę, a tam PRL bis czyli kolejka długa jak pielgrzymka. Myślę sobie – no to pięknie, pewnie dzisiaj to i badań nie skończę. W samej kolejce czekałem jakieś 40 minut, następnie koło godziny czekałem na wejście do bardzo niemiłej pani pielęgniarki, która miała mi za złe, że w ogóle się znalazłem w jej gabinecie. Pani bardzo sprawnie i szybko wpisała, że mam udać się do okulisty, na którego trzeba było poczekać kolejną godzinkę. Koniec końców udało się tam dostać, pani przebadała naprawdę profesjonalnie i stworzyła przyjemną atmosferę, która umiliła to nudne czekanie na zbawienie. Potem znowu udanie się do gabientu kolejnej pani doktor, tam ogólne przebadanie i fajrant. Podczac badania czułem się cholernie skrępowany, bo zapomniałem zasunać rozporka (chociaż powiedzonko:  ”zasuń rozporek bo dzisiaj nie wtorek” byłoby akurat nietrafne). Ogólnie troche faux pas, ale bez dużego wstydu

Oczywiście cała ta zabawa w doktora zapełniła mi czas do 15 i niestety, na rejestracje juz nie zdazylem (bo do 14) i musialem wracac hołm. Ale już ogarniałem co i jak.

Następny dzień pobudka 7 rano (ludzie to do cholery wakacje!), lekkie śniadanko i lecimy na busa. A tam miła niespodzianka, bo do Lublina udała się też Lina z siostrą, która też dostała się na politechnikę i jechała złożyć papiery. Super, bo 2 godziny podróży zleciały na tyle szybko i przyjemnie, że człowiek żałował, że to tak blisko (do Krakowa to się tłukło i 9). Ogólnie całość przebiegła w lekkiej, letniej atmosferze i jedyne co zostało to wrócić do miasta mojego. Zadzwoniłem jeszcze dowiedzieć się, jak przebiegają zawody w zapisywaniu się do doktora na badania. Oczywiscie powtórzył się problem dnia poprzedniego czyli ukochana setka w przychodni. Jej siostra zmuszona była zostać na następny dzień, ona zaś powiedziała że wraca później bo jest zmęczona. W sumie to mogłem zaprosić ją na jakieś piwko i pogadać, ale na tak prosty a zarazem genialny pomysł wpadłem o dużo za późno. Faux pas the second.

Podsumowując, stało się jakoś tak, że stałem się studentem Wydziału Elektrotechniki i Informatyki Politechniki Lubelskiej (WEiI).

Kolejne trzy dni to błoga przyjemność wynikająca z nicnierobienia i oglądania filmów oraz rozmyślania.

W międzyczasie oczywiście znalazł się czas by coś chlapnąć. Zebraliśmy więc paru chłopa i kupiliśmy 7 szampanów (bleeee!) na nas 4, w sumie to tak 3,5 ale mniej więcej wyliczone były 2 na łeb. Jako że ja nie odczuwam żadnej przyjemności z napierdolenia się tym napojem, wypiłem troche więcej niż jeden. Nie polecam. Potem poszliśmy na miasto trochę wyzionąć tego ducha (z ang. spirit). Tak szliśmy, że doszliśmy na tamę. A że noc była ciepła, a komary nie dawały spokoju, to wskoczyliśmy się kąpać. W tym miejscu koryto rzeki jest bardzo płytkie (ok. 1m), a nurt zerowy. Od brzegu do brzegu koło 25 metrów.  Trochę sobie poływałem, ale szczerze mówiąc pływanie po alkoholu to zły pomysł. Nie ze względu na głupie pomysły, bo te to zdarzają się często i na trzeźwo. Po prostu pływanie staje się bardzo męczące, przepłynięcie od brzegu do brzegu wyciąga wszelkie siły. Dzięki temu przynajmniej wiem, że nigdy ale to nigdy nie zdecydowałbym się wypłynąć gdzieś dalej, w miejsce, gdzie wody jest wystarczająco, żeby się utopić.

Samo uczucie pływania i braku komarów, bardzo przyjemne, gorzej jak wyszedłem. Do dzisiaj się drapie po każdym zakamarku ciała, bo tak mnie pogryzły – ale jedno – było warto.

Niedziela czyli czas festynów zwanych przeze mnie najebkami. Kulturalnie kupiliśmy sobie po winku/szampanie (bo najważniejsza jest zaprawa, a przede wszystkim, żeby tanio wyszło). Okazało się że jednego festynu nie ma co zasmuciło nas ogromnie i uczciliśmy zaistniałą sytuację minutą ciszy. Dobremu zawsze wiatr w oczy. To udaliśmy się do uroczej wsi położonej 5 km od miasta (w sumie takie obrzeża). A tam potupaja pełną gębą. Winko też już strzeliło w głowę. Ale szczerze mówiąc jakoś nie podobało mi się. Zespół który grał leciał z playbacku i wiało taką sztucznością, jak z mcdonaldu. Nawet spotkanie z Liną, która wpadła z przyjaciółką nie pozwoliło odzyskać humoru. W sumie całość była jakaś taka dziwna. Ja nie wiedziałem o czym w końcu chciałem rozmawiać, jej z kolei średnio się chciało gadać Cały festyn zaś kursowałem między monopolowym a sceną. Było raczej nudno i nieciekawie. Do tego ludzie najebani w 3 dupy, którzy nie potrafią się zachować. Tego dnia nie mogłem zaliczyć do udanych.

Pewnie osoba, która przeczyta moje wpisy zastanowi się dlaczego tak często wspominam o alkoholu i raczej go gloryfikuję, niż krytykuję. Bo lubię. Bo rzeczywistość na trzeźwo jest nie do zaakceptowania. Bo po wypiciu potrafię mówić bardziej swobodnie i bez ograniczeń. Bo lepiej wtedy gadam po angielsku. Bo tak.

PS. Jutro albo pojutrze, albo kiedy indziej napiszę posta/notkę na temat ogólny, nie dotyczący mojego życia. Takie bzdurne przemyślenia